شاد زي اي آب و خاك خاوران كه از روي لطف همچو بحر و خاك كان گهر مي پروري
این پله ها شامل حدود ۵۰ پیج و خم و ۹۰۰ پله می باشند که بر اثر تراش سنگ ها ایجاد شده اند.
نمای قسمتی از مسیر پلکان
يكي از آثار تاريخي و كارهاي برجسته نادر شاه افشار در اين شهرستان ، راه مالرو و ارابه رو در ارتفاعات صعب العبور و دشوار اللهاكبر است كه نشانه عزم و اراده نادري ميباشد. اين راه كه به گويش محلي به آن نردبان يولي مي گويند در گردنه جنوبي اللهاكبر ، كنار جاده شوسه و نزديك آبادي كپكان واقع شده است. درازاي هر پله 3 متر و پهناي آن سي سانتيمتر و ارتفاع آن 13 سانتيمتر است. در كمرگاه كنار پلكان ، سه كتيبه مربوط به اين اثر وجود دارد.
مسير اين جاده از منطقه حفاظت شده تندوره مي گذرد كه داراي آب و هواي خوب و مناظر زيباست.
جمعه ۲۳/۰۳/۸۷
منطقه درونگر - درگز
در اين روز به همراه دو تن از دوستان جهت پياده روي در اين منطقه زيبا رفتيم . اين منطقه در حدود ۵۰ كيلومتري شهر درگز قرار دارد.
درباره درونگر (از كتاب جغرافياي تاريخي درگز - محمد رضا فيض آبادي)
رود درونگر
تنها رود مهم منطقه است كه از كوههاي امامقلي و شمخال يعني حدود شارك و دربادام در قسمت غربي سرچشمه گرفته است. دركتاب گيتا شناسي ايران ، سرچشمه و خط سير اين رود چنين توصيف گرديده :
رود درونگر از دامنه شمالي كوه كسمير ، واقع در دهستان فاروج سرچشمه گرفته ، پس از پيوستن به رود امامقلي به سوي شمال متوجه ميشود و آبادي دربادام را مشروب ميسازد. از اين محل به سوي شمال شرقي منحرف شده و به شهرستان درگز وارد ميشود.
با ورود به دره درونگر نخست به سوي شمال و سپس شمال شرقي منحرف شده و در سر راه ، آباديهاي محمد تقي بيك و درونگر را مشروب ميسازد. پس از خروج از دره مزبور به طرف نوخندان جريان مييابد و در سيزده كيلومتري شمال شرقي شهرستان درگز از مرز خارج شده و به صحراي قرهقوم وارد ميگردد.
رود درونگر دائمي بوده و طول آن تا مرز ايران و تركمنستان 110 كيلومتر ميباشد. تا سال 1365 اكثر مردم در جلگه درونگر به كشت سيب زميني ميپرداختند كه در اين سال ، كشت اين محصول دچار آفت گرديد و سيب زميني در اين منطقه از بين رفت و جاي خود را به كشت برنج داد كه البته درآمد بالاتري را عايد مردم منطقه نمود.
